Στο σπάσιμο του καιρού για σαργούς

Πριν χρόνια όταν είχε αντάρα καιρό, έλεγα μέσα μου πάλι δεν θα πάω για ψάρεμα, να όμως που τώρα ψάχνω να βρεθώ σε άγριες και έντονες καιρικές συνθήκες για να ψαρέψω.

Ιδιαίτερη προτίμηση και λόγο της θέσης που κατέχει το εξοχικό σπίτι στην Λυκοποριά (περιοχή του Ξυλοκάστρου ), μπορώ να βλέπω και να παρατηρώ από ψηλά το σπάσιμο του καιρού.

Σε ένα τέτοιο σπάσιμο του καιρού μετά το ξημέρωμα, ετοίμασα όλα τα ψαρευτικά εργαλεία μου και γρήγορα στην παραλία να στήσω τα τραπεζάκια, καρέκλες, καφέδες, και βάσεις. Έχοντας όλες τις ανέσεις που πρέπει να έχει κανείς, πραγματοποιώντας το αγαπημένο χόμπι του, πάντα θα μένει ικανοποιημένος και δεν θα ταλαιπωριέται άσκοπα προσπαθώντας που να βολέψει τα εργαλεία του και που να βολευτεί ο ίδιος. Όταν έχουμε την άνεση μας, καθαρά όλα, και νοικοκυρεμένα, πάντα θα περνάμε καλά.

Έχοντας απόλυτη γνώση του συγκεκριμένου βυθού, ετοίμασα τις αρματωσιές μου που αποτελούνταν, από μοναγκιστρα παράμαλλα 2 μέτρων σχεδόν, με pop up. Απαραίτητη τοποθέτηση ενός απελευθερωτή μολυβιών λόγω σκαλωμάτων του βυθού, πέτρες, φυκιάδες, κλπ. για δόλωμα χρησιμοποίησα ακροβάτη που του έχω ιδιαίτερη εκτίμηση και πού πάντα είχα τα καλύτερα αποτελέσματα.

Στο σπάσιμο του καιρού λοιπόν είχε αφρουδιά και έντονη θολούρα, δημιουργώντας έτσι τις ευνοϊκότερες συνθήκες για το ψάρεμα του σαργού. Συγκεκριμένα ο σαργός δείχνει ιδιαίτερη προτίμηση στην περιοχή αυτή λόγω της μορφολογίας του βυθού. Το καλάμι μου σκληρό και όχι ιδιαίτερα μακρύ 4 μέτρων εξοπλισμένο με μηχανισμό baitrunner, 30αρα μάνα, shock leader, 26αρι fluoro carbon για παράμαλλο και 125αρι μολύβι.

Με προσεκτικές χειρουργικές κινήσεις και λεπτή βελόνα, ο ακροβάτης γλιστρώντας προς το αγκίστρι, έδινε μια καταπληκτική παρουσία κρεμασμένος και ήταν έτοιμος να καρφωθεί το στόμα του σαργού που θα το έβρισκε. Το καλάμι στην βάση του και ρύθμιση του μηχανισμού με ιδιαίτερη προσοχή στο φρένο, να είναι στα όρια θραύσης της πετονιάς.

Το ιδιαίτερο στους baitrunner μηχανισμούς είναι ότι έχοντας το φρένο ανοιχτό και καταλάβεις το τσίμπημα, κλείνοντας το αποτομα, το ψάρι καρφώνετε μόνο του, κάνοντας εύκολη την σύλληψη του. Ο καφές ζεστός άχνιζε, μουσική piano jazz από το mp3, η πολυθρόνα σε αναπαυτική θέση και οι ιδανικότερες συνθήκες να ηρεμήσεις και να φορτώσεις τις μπαταρίες σου για την εβδομάδα που ερχόταν. Μια ανεπαίσθητη κίνηση της μύτης και αμέσως μετά το τσίριγμα της μπομπίνας που έχανε μέτρα πετονιάς, ενεργοποίησε τον συναγερμό.

Σε δευτερόλεπτα έπιασα το καλάμι και κλείνοντας του το φρένο, λύγισε αρκετά, πιστεύοντας ότι ήθελε να φιλήσει την θάλασσα για την σύλληψη που είχε κάνει. Προσεκτικά και έχοντας το ψάρι στην άλλη άκρη της πετονιάς, ήρθε και το σκάλωμα που περίμενα. Έτριζε και έγερνε το καλάμι, η πετονιά στην τσίτα με τρόμαξε αρχικά, αλλά ο απελευθερωτής κατάφερε να αφήσει το μολύβι κάτω τελικά, κάνοντας σωστά την δουλειά του.

Δυνατά κεφάλια, έντονες στιγμές, με το καλάμι να τα καταφέρνει τελικά, η απόχη στην θάλασσα γρήγορα, δίνοντας μου την χαρά να βγάλω τον πρώτο σαργό. Ωραίος και χαρακωτός, όμορφο ψάρι και δικαίωση για τις επιλεγμένες σωστά καιρικές συνθήκες. Ξαγκίστρωμα και νέες χειρουργικές επεμβάσεις στον ακροβάτη να μπορέσει να δείχνει φυσικός. Το μολύβι για μια ακόμη φορά έσκιζε τον αέρα, ψάχνοντας το ίδιο σημείο που είχε πέσει πριν, ελπίζοντας σε νέες μάχες και νέα θηράματα.

4 με 5 λεπτά ήταν δεν ήταν και ακόμη μία φορά το μοτέρ τσίριζε, φωνάζοντας με κοντά του να διεκδικήσω από την θάλασσα ένα ακόμη τρόπαιο. Ίδιες ακριβώς κινήσεις με το μολύβι να μένει κάτω και πάλι ( μάλλον διόδια ) και ένας χαρακωτός ακόμη ήρθε στην απόχη. Τρείς φορές ακόμη επαναλήφθηκε σε διάστημα μιας ώρας, βγάζοντας συνολικά πέντε 800αριδες περίπου σαργούς.

Δίπλα ακριβώς ο Μάκης που έχει την ταβέρνα πάνω στο κύμα, είχε ήδη στρώσει το τραπέζι βλέποντας με και γνωρίζοντας την τρέλα μου να τα τρώω πάντα φρέσκα. Τά πειράγματα στον Μάκη που τόσα παραγάδια και δίχτυα ( επαγγελματίας ) ρίχνει, αλλα ποτέ τέτοιους σαργούς δεν έχει βγάλει, συνόδευαν την παρέα στο απρόσμενο τραπέζι.

Συγκεκριμένα ο Κορινθιακός είναι δύσκολος από πλευράς απώλειας παράμαλλων λόγο των σκαλωμάτων που διαθέτει. Ανάμεσα σε φυκιάδες και πέτρες όμως θα βρούμε αρκετά και καλά θηράματα που μας έρχονται από τα βαθειά. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουν βγει τσιπούρες, λυθρίνια, μουρμούρες, καθώς και μεγάλα λαυράκια. Με σύμμαχο τον κακό καιρό και πάνω στο σπάσιμο του, θα πάρουμε δυνατές τσιμπιές που θα μας ανταμείψουν με αξιόλογα θηράματα.

Να προτιμήσετε τα καλάμια σας να είναι γενικά σκληρά, να τα τοποθετείτε σε όρθια θέση για να αποφύγουν τα φύκια που βγάζει το κύμα και να δώσουν στο καλάμι την δυνατότητα να ψαρέψει μόνο του. Δεν χρησιμοποιώ ποτέ πάνω από δύο καλάμια για να μπορώ να ελέγχω συχνά τα δολώματα και να μην γίνω σκλάβος τους την ώρα που πάω να χαρώ και να χαλαρώσω δίπλα στην απεραντοσύνη της.

Αρματωσιές πάντα χρησιμοποιώ μονάγκιστρες με μεγάλα παράμαλλα, salvanodi και στο sissy πάντα απελευθερωτή μολυβιού, ώστε να μην χάνω τουλάχιστον τα ψάρια.

Για δόλωμα χρησιμοποιώ μόνο τον παρεξηγημένο ακροβάτη που δουλεύει αρκετά καλά αλλά δεν έχει διάρκεια στην θάλασσα.

Pop up απαραίτητο λόγο θολούρας και φυκιάδων σε έντονα χρώματα και σπρέι αμινοξέων ( προσωπικά βάζω σαρδέλα ).

Μηχανισμούς όπως έχω προαναφέρει χρησιμοποιώ baitrunner και μεγάλους σερφάδικους. Βάσεις τις μονές για άμμο αλλά όταν έχει πολύ αέρα χρησιμοποιώ την διπλή και σταθερή στην όρθια θέση για να κρατά καλά τα καλάμια από ψηλά.

Δείτε το video

Adobe Flash Player not installed or older than 9.0.115!