Το ψάρεμα στη Σύρο

Adobe Flash Player not installed or older than 9.0.115!

Στη Σύρο για κόκκινα

Σε επίσκεψη μου στο κατάστημα του Άκη Τηνιακού, έπεσε στα γρήγορα η απόδραση στο νησί της Σύρου.Οι πληροφορίες που είχαν έρθει στα αυτιά μας, μιλούσαν για μεγάλες τσιπούρες μέσα στο λιμάνι της Σύρας..............

Στο στρατηγείο του Άκη βάλαμε συντεταγμένες και ερευνήσαμε όλο το λιμάνι της Σύρας μέσα από το computer, σπιθαμή προς σπιθαμή.

Την επομένη ήμουν στον Πειραιά και έβγαλα εισιτήρια κλειδώνοντας την απόφαση μας.

Σύρος

4 ώρες περίπου από τον Πειραιά και βρίσκεστε στην πανέμορφη Σύρο, των ρεμπετών, με τα νεοκλασικά σπίτια της, με τους φιλόξενους κατοίκους και τόσα άλλα που αξίζει να την επισκεφτείτε.

Ερμούπολη
Ιστορία

Η Ερμούπολη, πρωτεύουσα του νησιού και των Κυκλάδων, δημιουργείται το 1821 από τους πρόσφυγες που έρχονται σταδιακά στο νησί από τη Μικρά Ασία, τη Χίο, την Κάσο, τα Ψαρά και την Κρήτη. Ονομάζεται έτσι, από τους πρώτους οικιστές της πόλης, προς τιμή του αρχαίου θεού του εμπορίου Ερμή.

Αναπτύσσεται ταχύτατα σε μεγάλο εμπορικό κέντρο και γίνεται το σημαντικότερο λιμάνι της Ανατολικής Μεσογείου. Το 1823 ιδρύεται το πρώτο νοσοκομείο της Ελλάδας. Το 1833 γίνεται πρωτεύουσα του Νομού και ιδρύεται το πρώτο στην Ελλάδα Γυμνάσιο από το Νεόφυτο Βάμβα, στο οποίο αργότερα θα φοιτήσει και ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Πολλά ναυπηγεία δημιουργούνται, στα οποία δουλεύουν περίπου 2.000 άτομα και κατασκευάζονται σχεδόν 80 πλοία το χρόνο. Στη Σύρο κατασκευάζεται το πρώτο ελληνικό ατμόπλοιο, το 1854.

Ταυτόχρονα αναπτύσσεται η τραπεζική και ασφαλιστική αγορά. Ανάπτυξη γνωρίζει και η βιομηχανία, ιδίως μετά το 1855, και περισσότερο η βυρσοδεψία, σαπωνοποιία, σιδηρουργία, αλευροποιία, κλωστοϋφαντουργία, κλπ. Η μεγάλη ακμή της πόλης συνεχίζεται μέχρι τα τέλη του l9ου αιώνα, όταν έχει περισσότερους από 30.000 κατοίκους. Οι αλλαγές όμως, που έγιναν τότε στο ναυτιλιακό εμπόριο, κλονίζουν την οικονομία του νησιού και αρχίζει η παρακμή.

Το ψάρεμα

Πρώτος σταθμός το λιμάνι της, εκεί μπροστά στο Τελωνείο στήσαμε τον εξοπλισμό μας, με το σκεπτικό μας στις τσιπούρες ετοιμάσαμε τα casting με πλούσια δολώματα χορταστικά σε μονάγκιστρες αρματωσιές.

Αφού ήμασταν έτοιμοι με όλα τα καλάμια μας στην αναμονή, σκεφθήκαμε ( και καλά κάναμε ) να κάνουμε μπολωνέζ και feeder, έως ότου να έρθουν οι τσιπούρες στα καλάμια μας.

Ο Άκης γνώστης του feeder ετοίμασε μαλάγρες τις οποίες θα χρησιμοποιούσαμε και στις δύο τεχνικές, εγώ έστησα αρματωσιά για το συγκεκριμένο βυθό των 10 μέτρων, με +2 φελλό λόγω μικρών ρευμάτων που επικρατούσαν εκείνη την στιγμή.

Για μπολωνέζ χρησιμοποίησα το Elite Evanon της Maver με την επεξεργασία nanolith στα έξι μέτρα, μάνα 16άρα και παράμαλλο στα 14, αγκίστρια τα catana της maver 14άρια και πετονιές Smart Maver.

Με τα ρεύματα από βορά η μαλάγρα έπεσε 4 - 5 μέτρα δεξιά μας, ώστε μέχρι να πάει στον βυθό να μαλαγρώσει κοντά μας βοηθούμενη από τα ρεύματα.

Το απότομο κατέβασμα του φελλού έδειξε ότι πρόκειται για καλό ψάρι, τα φρένα από το μικρό 1000άρι τσίριξαν, το καλάμι έδειχνε την ημιπαραβολική του δράση, αποσβένοντας όλα τα κεφάλια του.

Ένας σαργός ήταν το πρώτο που έκανε το λάθος να γευτεί τα πρωτεϊνούχα μπιγκατίνι, που σωστά δολωμένα στο αγκίστρι ήταν ένας  εκλεκτός μεζές.

Οι αυτόχθονες φίλοι που μας παρακολουθούσαν έγιναν ένα με εμάς βοηθώντας μας στο απόχιασμα, στους καφέδες και στη καλή παρέα, παράλληλα με όλη την καλή διάθεση μας τους εξηγήσαμε την τεχνική του μπολονέζ και του εγγλέζικου.

Σειρά είχαν τα φαγκρόπουλα που αδίστακτα έκαναν επιθέσεις με κατάληξη την απόχη, το ψάρεμα τους ήταν μαγευτικό, με τα ατελείωτα κεφάλια έκαναν τα καλάμια να σχηματίζουν μεγάλες καμπύλες και την αδρεναλίνη στα ύψη.

Το συνεχόμενο μαλάγρωμα με μπιγκατίνι κρατούσε τα ψάρια στην ψαρεύτρα μας και εμάς σε εγρήγορση, όλα αυτά όμως σταμάτησαν όταν νύχτωσε και ο αέρας σταμάτησε, οι φελλοί ακούνητοι έως ότου αποφασίσαμε να επισκεφτούμε τοπική ταβέρνα.

Αλλαγή ψαρεύτρας

Ο φίλος που δεν μας εγκατέλειψε καθόλου μας παρακίνησε να πάμε στον απέναντι μόλο του λιμανιού όπου σύμφωνα με τα λεγόμενα του κυκλοφορούσαν ψάρια τρόπαια.

Μετά το απολαυστικό σουβλάκι από τα Γιάννενα ( ταβέρνα που πρέπει να επισκεφθείτε ) μαζέψαμε την πραμάτεια μας και επισκεφθήκαμε τον μόλο με τα ψάρια.

Στο συγκεκριμένο σημείο τα ρεύματα ήταν πού ισχυρά κάνοντας αδύνατη την τεχνική του μπολονέζ, φορτώσαμε τα casting με δολώματα και ξεκινήσαμε το ψάρεμα ελπίζοντας στη μισή πληροφορία του φίλου μας.

Ένα τρίωρο δίχως τσιμπιά ήταν αρκετό να μας στείλει για ύπνο στο φιλόξενο Skoda, έως ότου ένα καράβι που αποφάσισε να δέσει στην προβλήτα, μας έκανε να τρέχουμε σαν τρελοί να προλάβουμε το κακό.

Φανταστείτε μες τον ύπνο σας, να κρατάτε αγκαλιά τα καλάμια και τα μοτέρ να ουρλιάζουν από το άδειασμα της μπομπίνας, ευτυχώς τα έσωσα με απώλεια μόνο τις πετονιές που άδειασαν από τα μοτέρ.

Επόμενη μέρα

Το πρωινό τα ρεύματα ηρέμησαν αλλά τα ψάρια ήταν διστακτικά, εκτός από ένα σαργό που έβγαλε ο Άκης, εκείνη τη στιγμή αποφασίσαμε να επιστρέψουμε στην χθεσινή μας θέση, έως ότου έρθει το καράβι που θα μας επέστρεφε πίσω.

Ένα φαγκρόπουλο ήταν το μοναδικό ψάρι που θέλησε να προστεθεί στο ψυγείο μας, αποτέλεσμα 4,5 κιλά κόκκινα και άσπρα σε ένα απόγευμα και όσο ο καιρός ήταν βοριάς, στο γύρισμα του καιρού σε νοτιά, οι τσιμπιές σταμάτησαν.

Έτσι και εμείς αφήσαμε το κυκλαδίτικο νησί παίρνοντας μαζί μας όμορφες ψαρευτικές και όχι μόνο αναμνήσεις, επιστρέφοντας στην Αθήνα έως ότου αποφασίσουμε, το πού θα βρεθούμε την επόμενη φορά.

Tracer