Για λαυράκια στον Φάρο Αυλίδος

Αν και Ιούλιος μήνας το ΜΕΤΕΟ έδινε πιθανότητα καταιγίδας για την περιοχή της Χαλκίδας, ότι καλύτερο σκεφτήκαμε και το ραντεβού στον Φάρο Αυλίδος πραγματοποιήθηκε απόγευμα Παρασκευής.

Αφού δολώσαμε τους ζωηρούς αμερικάνους σε θανατηφόρα αγκίστρια, αρχίσαμε τις βολές σε μακρινές αποστάσεις βάσει των πληροφοριών, που ψιθυριστά είχαν φτάσει στα αυτιά μας.

Με ψιλοτσιμπήματα περάσαμε αρκετές ώρες ώσπου μερικές τσιπουρίτσες έκαναν το λάθος να δοκιμάσουν την ποιότητα του αμερικάνου.

Ο καιρός άρχισε να γυρνάει απότομα, σύννεφα εμφανίστηκαν από το πουθενά, αστραπές και βροντές από την περιοχή της Χαλκίδος, και αέρας δυνατός, το μπουρίνι έβγαζε δύναμη, και οι βάρκες που έπλεαν άρχισαν να εξαφανίζονται ψάχνοντας απάγκιο.

Το αντιανεμικό μπουφάν έγινε απαραίτητο για να μας προφυλάξει από την αλλαγή αυτή, ψιλές σταγόνες ήδη είχαν αρχίσει να κάνουν την εμφάνιση τους και τα βάρη ενισχύθηκαν στις βάσεις των καλαμιών.

Οι αστραπές έκαναν τον τόπο να λάμπει δίνοντας μια άγρια ομορφιά στο ήδη αναστατωμένο τοπίο και εμάς να συμμαζεύουμε τα ευάλωτα στον καιρό αντικείμενα που ήταν σκορπισμένα γύρω μας.

Εδώ ήταν η πρώτη έκπληξη όταν προσπάθησα να πιάσω τα καλάμια, το τίναγμα από τον στατικό ηλεκτρισμό ήταν δυνατό και μου ήταν αδύνατο να αλλάξω δολώματα.

Ένα ηλεκτρομαγνητικό πεδίο σε ακραίο καιρικό φαινόμενο, μας έδειξε τα δόντια του και πρέπει να είμαστε σοβαροί σε τέτοιες καταστάσεις.

Έως και το ρολόι χειρός που έχει βαρόμετρο πυξίδα κλπ. τα έπαιξε, δείχνοντας ότι ήθελε ακόμη και έως τώρα. Απομακρυνθήκαμε από τα καλάμια έως να περάσει το μπουρίνι, μην τύχουν χειρότερα λόγω των κεραυνών που λατρεύουν τα αγαπημένα μας παιχνίδια.

Το μπουρίνι κράτησε 1 ώρα περίπου με εμάς να παρακολουθούμε μέσα από τα τζάμια του αυτοκινήτου τα καλάμια μας, εκεί με πήρε λίγο ο ύπνος για να με ξυπνήσει ο ηχητικός ειδοποιητής και τα φρένα που ούρλιαξαν μες την ηρεμία του τόπου μετά την καταιγίδα.

Ο Νίκος που έκοβε βόλτες στα καλάμια πρόλαβε και πήρε το καλάμι στα χέρια του και σφίγγοντας τα φρένα άρχισε να φέρνει ένα λαυράκι που προσπαθώντας να αντισταθεί έπαιρνε φρένα δίνοντας την εντύπωση για μεγαλύτερο.

Κωλόφαρδε εσύ κοιμάσαι και σε τόσα καλάμια μόνο το δικό σου βάρεσε.

Ναι αλλά με τι αρματωσιά, με τι χάρη έβαλα το δόλωμα, σε τι απόσταση έβαλα το pop up, τι παράμαλλο και τι αγκίστρι, ένα σωρό λόγια για να αποδείξω ότι όλα τα έκανα καλύτερα από αυτούς.

Μπούρδες, έτυχε να πέσει επάνω στον αμερικάνο μου που ήδη έκλεινε 2 ώρες μέσα στην θάλασσα και είχε γίνει μύξα από την αλμύρα.

Με τα πολλά γέλια έφτασε το πρωινό χάραμα περιμένοντας να χτυπήσει κανένα στραβό τα δολωμένα όμορφα καλάμια που έστεκαν αγέρωχα πάνω στις βάσεις τους.

Το ψάρεμα θέλει υπομονή, επιμονή και τύχη.

Για την ιστορία είχα 22αρι παράμαλλο, 2 νούμερο αγκίστρι, pop up με αμινοξέα σαρδέλα. Το pop up το είχε καταπιεί μαζί με το δόλωμα.

Tracer