Τοπίο χρωμάτων και αντιθέσεων

Ένα οδοιπορικό στην πανέμορφη βόρεια Ελλάδα που όσες φορές και αν έχω πάει έχει πάντα αυτούς τους ηχοχρωματισμούς.......

Ένα ταξίδι με αφορμή την υπό ίδρυση Ελληνική Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Αλιείας, με σκοπό να συναντήσω τα μέλη συλλόγων που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για την ένταξη τους σε αυτήν.

Το ταξίδι μεσοβδόμαδα είναι άνετο δίχως ιδιαίτερη κίνηση αυτοκινήτων στο εθνικό δίκτυο, που ομολογουμένως έχει αλλάξει προς το καλό αν ξεχάσω το πόσες φορές πλήρωσα διόδια.

Πρώτη στάση στην Κατερίνη όπου και θα είχα συνάντηση το βράδυ με τον τοπικό σύλλογο αλιείας και έως ότου να έρθει η ώρα εκμεταλλεύτηκα ένα δίωρο ψάρεμα με feeder δίπλα από το λιμάνι της Κατερίνης.

Ένα μαγευτικό απόγευμα με την θάλασσα ήρεμη και τον ήλιο να χάνετε πίσω από τον Όλυμπο δημιουργώντας χρώματα που δύσκολα μεταφέρονται στις φωτογραφίες.

Η παραλία Κατερίνης και η Ολυμπιακή ακτή η Κατερινόσκαλα είναι αρκετών χλμ. με πολλά μαγαζιά, ψαροταβέρνες και ξενοδοχεία που εξυπηρετούν τους χιλιάδες τουρίστες του καλοκαιριού.

Τίποτα δεν θυμίζει τους μήνες που βράζει ο τόπος από τους ξένους, όλα είναι ήρεμα με αρκετά μαγαζιά ανοιχτά που εξυπηρετούν τους ντόπιους και αντιπρόσωπους που ταξιδεύουν προσπαθώντας να πουλήσουν την πραμάτεια τους.

Το κρύψιμο του ήλιου πίσω από το βουνό έφερε την υγρασία που μέσα σε λίγα λεπτά μούσκεψε τα πάντα.

Το τηλέφωνο με ξύπνησε από την υπέροχη στιγμή που ζούσα χαζεύοντας την θάλασσα καθώς τα ψάρια δεν θέλησαν να παίξουν με τα μπιγκατίνι που απλόχερα τους είχα δώσει.

Το προεδρείο με προσκάλεσε σε ψαροταβέρνα να συζητήσουμε τα περί ομοσπονδίας και ομολογουμένως έμεινα κατάπληκτος από τους συγκεκριμένους που ασχολούνται με την θάλασσα, δεν είναι τυχαίο ότι με την ενασχόληση μου αυτή έχω γνωρίσει σπάνιους ανθρώπους.

Η επόμενη μέρα είχε επίσκεψη στην Φλώρινα, μια πόλη που σέβεται το παρελθόν της δρομολογώντας διαδικασίες για το αύριο.

Σήμερα είναι μια πόλη 15.000 κατοίκων με εμφανή τα σημάδια των δεκαετιών που πέρασαν, κάθε δεκαετία που πέρασε πρόσθεσε κτίρια και δραστηριότητες, συμβάλλοντας στην σημερινή της μορφή.

Η συνάντηση με τον σύλλογο, ήταν αρκετά ενδιαφέρουσα ακούγοντας τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σε λίμνες και ποτάμια με την παράνομη αλιεία, είναι φρικτά τα όσα παίζονται εις βάρος της φύσης.

Η φύση οργιάζει δίνοντας σε εκείνους που ζουν εκεί απίστευτες εικόνες καθημερινά, με το τοπίο να αλλάζει χρώματα, ένας καθρέφτης μιας άλλης εποχής που πρέπει να διαχειριστούμε με ρεαλισμό και αγάπη.

Όλοι πρέπει να βάλουν το χεράκι τους δημιουργώντας μια παιδεία που θα μάθει να σέβεται το περιβάλλον και να ζει με αυτό.

Τα μέλη του είναι άτομα με ευαισθησίες και ανησυχίες που προσπαθούν για το καλό της περιοχής τους, σίγουρα έχουν να δώσουν και να πάρουν από την συνεργασία με την ομοσπονδία που επέλεξαν.

Δίνοντας την υπόσχεση να βρεθούμε γρήγορα σε ένα άλλο ραντεβού, ακολούθησα τις οδηγίες να πάω στο Λιμνοχώρι και την λίμνη Ζάζαρη να δοκιμάσω τις ψαρευτικές μου ικανότητες.

Από το Νυμφαίο που έκανα μια γρήγορη βόλτα βλέπεις κάτω το Λιμνοχώρι που είναι δίπλα στην λίμνη σαν ζωγραφιά.

Γρήγορα βρέθηκα εκεί προσπαθώντας να μην χάσω τα χρώματα που δημιουργούσε ο ήλιος πριν κρυφτεί, μια παλέτα χρωμάτων που μόνο η φύση μπορεί να σου προσφέρει.

Το παραδοσιακό καφενείο ήταν πρόκληση, η κυρία που τύλιγε παστούλες για τον συνεταιρισμό, πρόθυμα μου έφτιαξε καφέ, πήρα δύο από τα γλυκά και ένα μπουκάλι νερό, ‘ δύο ευρώ ‘ μου είπε και ξαναείπε βλέποντας που την κοιτούσα με απορία.

Την ευχαρίστησα και κατάλαβα ότι ήμουν πολύ μακριά από την Αθήνα, δεν θυμάμαι να έχω πληρώσει πουθενά τόσα λίγα για νερό, καφέ και γλυκό.

Συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όσους βρεθεί εκεί κοντά να επισκεφτούν την λίμνη που διαθέτει και ξενώνα αρκετά προσαρμοσμένο στο περιβάλλον.

Ψάρεμα δεν έκανα, απόλαυσα τον καφέ περιμένοντας να κρυφτεί ο ήλιος, προσπαθώντας να μην χάσω ούτε μια στιγμή από τις εναλλαγές των χρωμάτων.

Η επιστροφή στην Φλώρινα για ξεκούραση και ύπνο έδωσε τέλος για την μέρα που ήταν γεμάτη χρώματα.

Το πρωινό με βρήκε να οδηγώ στον απαράμιλλης ομορφιάς δρόμο, που οδηγεί στην Καστοριά μέσω Πισοδερίου όπου βρίσκετε το χιονοδρομικό κέντρο, μια διαδρομή στα Ελληνικά βουνά, που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα απολύτως από άλλα που είναι περισσότερο διαφημισμένα.

Η Καστοριά απλώνετε μπροστά μου σαν καρτ ποστάλ, η φωτογραφική πήρε φωτιά και πάλι προσπαθώντας να απεικονίσει τις λεπτομέρειες των αντιθέσεων που δημιουργεί η λίμνη, με την πόλη να δεσπόζει στο καλύτερο σημείο.

Εδώ τα προβλήματα περισσότερα για την λίμνη που κοντεύει να φτάσει τα 8 μέτρα βάθος, όταν χρόνια πριν ήταν αρκετά βαθύτερη.

Από την μια η υπεραλίευση από την άλλη τα «πελαγίσια» ξύλα που ρίχνουν στην λίμνη ώστε να δημιουργούνται φωλιές για τα ψάρια και τα φερτά από τα ποτάμια που πέφτουν στην λίμνη έχουν δημιουργήσει μεγάλο πρόβλημα.

Το αδιέξοδο ήρθε όταν ένας φορέας έριξε για εμπλουτισμό ένα είδος ψαριού που τρέφετε αποκλειστικά από τον γόνο και τα αυγά των ψαριών.

Ο σύλλογος προσπαθεί να βάλει τάξη ερχόμενος πολλές φορές σε σκληρές αντιπαραθέσεις με τους επαγγελματίες σε εισαγωγικά, που δεν διστάζουν να βάζουν φωτιές σε βάρκες ερασιτεχνών.

Όλοι εδώ στις περιοχές έχουν να αντιμετωπίσουν την σκληρή πραγματικότητα που αποτελείτε από ασυνείδητους, οι οποίοι προσπαθούν με κάθε τρόπο να καταστρέψουν οτιδήποτε πετάει η κολυμπάει.

Να γράψω για τα ποτάμια το πώς πιάνουν τις πέστροφες? οι τρόποι πολλοί , με βαριοπούλα, με ξηρό πάγο, με πεζόβολο, με καταστροφή του ποταμού με γκρέιτερ που κόβει την ροή, με χίλιους τρόπους που έχουν δημιουργήσει με σκοπό την καταστροφή και τίποτα άλλο.

Αφήστε την φύση να κάνει το έργο της, αφήστε ήσυχα όλα αυτά που μας κάνουν να είμαστε μάρτυρες της καταστροφής της και να μοιάζουμε χώρα υποανάπτυκτη.

Ελπίζω κάποτε να αλλάξουμε και να συμβάλουμε όλοι για την μετά καταστροφή εποχή πριν να είναι απελπιστικά αργά.

Οι ανησυχίες όλων των συλλόγων ταυτίζονται με τις προτάσεις που έχει σκοπό η νέα ομοσπονδία και σε αυτό ελπίζουμε να έχουμε όλοι μια καλή συνεργασία.

Από την Καστοριά σε μια ώρα είναι η Κοζάνη με σύλλογο αρκετά δυνατό και δουλεμένο σύμφωνα με Ευρωπαϊκά πρότυπα, σε τίποτα δεν διαφωνήσαμε και σε όλα δώσαμε τα χέρια να βοηθήσουμε.

Με την λίμνη Πολυφύτου, από τις μεγαλύτερες στην χώρα μας να καταστρέφετε από την υπεραλίευση, προσπαθούν να τα βάλουν με τους παράνομους που χρησιμοποιούν κρισταλιζέ δίχτυα κλπ.

Το ταξίδι έλαβε τέλος με την επιστροφή στην τρελή Αθήνα μακριά από τα χρώματα και τις αντιθέσεις που όμοια δεν έχω ξαναδεί, σίγουρα το φθινόπωρο είναι από τις καλύτερες εποχές για να ταξιδεύσεις στην άλλη Ελλάδα.

Ευχαριστώ όλους εσάς που γνώρισα από κοντά, για τις πολύτιμες πληροφορίες που κέρδισα ακούγοντας σας, και ελπίζω σε ένα καλύτερο αύριο που όλοι αξίζουν να ζήσουν.

Tracer