Ειναι το αντάμωμα με τους Βόρειους, ειναι η περιοχή, ειναι οι φιλίες, ειναι ολα αυτά μαζί, που μένουν για πάντα μέσα σου.

Το χωριό Αντιά στο Κάβο Ντόρο βρίσκεται στη Νότια Εύβοια ανάμεσα στις κορυφές Αηδόνι και Μηλιά, του όρους Όχη και σχεδόν 40 χιλιόμετρα μακριά από την Κάρυστο. Οι λιγοστοί κάτοικοι χρησιμοποιούν ένα δικό τους κώδικα επικοινωνίας, τη σφυριά. Η σφυριά είναι μια γλώσσα που βασίζεται αποκλειστικά στα σφυρίγματα. Κάποιος που δεν μιλάει αυτή τη γλώσσα, ακούγοντας τη, δεν αναγνωρίζει καμία λέξη παρά μόνο διαφορετικού είδους σφυρίγματα. Κι όμως κάθε σφύριγμα αντιστοιχεί σε ένα γράμμα της αλφαβήτου με αποτέλεσμα η σύνθεσή τους, να δημιουργεί ολόκληρες λέξεις και προτάσεις.

Ένα είδος σφυριάς χρησιμοποιούσαν και οι αντάρτες Η προέλευση της σφυριάς Μέχρι σήμερα δεν είναι εξακριβωμένο πώς ξεκίνησαν οι κάτοικοι της Αντιάς να μιλούν τη γλώσσα των σφυριγμάτων. Πιθανολογείται ότι λόγω της φυσιολογίας του αρχικού οικισμού που βρισκόταν ψηλότερα και άρα πολύ εκτεθειμένος στους ισχυρούς ανέμους, οι κάτοικοι χρειάστηκαν έναν εναλλακτικό τρόπο επικοινωνίας. Οι φθόγγοι της κανονικής γλώσσας χάνονταν με τον αέρα, ενώ τα πιο διαπεραστικά σφυρίγματα έφταναν από κορυφή σε κορυφή. Μια άλλη εκδοχή θέλει τη σφυριά να επινοήθηκε για την προστασία των κατοίκων από ληστές ή άλλου είδους επιδρομές. Μέσω των σφυριγμάτων, μπορούσε να προειδοποιήσει ο ένας τον άλλο για τον επερχόμενο κίνδυνο από σχετικά μεγάλη απόσταση και χωρίς κανείς άλλος να καταλαβαίνει. Οι σφυρικτές γλώσσες έχουν χρησιμοποιηθεί κατά καιρούς σε περιόδους πολέμου για μυστικές συνεννοήσεις. Λέγεται ότι ένας είδος σφυριάς χρησιμοποιούσαν και οι Έλληνες αντάρτες στα βουνά. Ένα άλλο σενάριο συνδέει τη σφυριχτή γλώσσα της Αντιάς με την Περσική καταγωγή ορισμένων κατοίκων. Σύμφωνα με ιστορικά στοιχεία, μετά την ήττα στη Ναυμαχία της Σαλαμίνας οι Πέρσες εγκατέλειψαν τους στρατιώτες, που είχαν τοποθετήσει στην περιοχή της Καρύστου, για να φυλάνε Έλληνες αιχμαλώτους. Οι Πέρσες που έμειναν στην περιοχή διασκορπίστηκαν και ανακατεύτηκαν με τους γηγενείς μέχρι που αφομοιώθηκαν. Πολλοί πιστεύουν ότι οι Πέρσες και οι απόγονοί τους μιλούσαν τη σφυριά και τη διέδωσαν στους Έλληνες. Όποια κι αν είναι η αλήθεια για την προέλευση της γλώσσας, γεγονός είναι πως διατηρήθηκε στο πέρασμα των χρόνων περνώντας από γενιά σε γενιά….

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/fssst-to-apomonomeno-chorio-tou-kavo-ntoro-pou-epikinoni-me-ta-sfirigmata-i-glossa-epinoithike-gia-tin-prostasia-ton-katikon-apo-epidromes-ke-egine-gnosti-meta-apo-ena-aeroporiko-distichima-dite-i/

Καιρό τώρα περίμενα να φθάσει η ημέρα οπού θα συναντούσα τους φίλους από τη Βόρεια παρέα, που καλά τα λέγαμε στο Facebook, αλλά καλύτερα face to face. Η τοποθεσία της Νότιας Ευβοίας πάντα ήταν στην καρδιά μου σε ιδιαίτερη θέση.

Ήταν τα πρώτα μου ταξίδια σε χωματόδρομους οπότε και κατάλαβα, ότι μια ζωή θα είμαι μέσα στη σκόνη, όποιος δεν έχει βολτάρει στο χώμα  δεν ξέρει τι σημαίνει Adventure. Τις παλιές εποχές πηγαίναμε με ότι μοτοσικλέτα είχαμε, δεν καταλαβαίναμε τίποτα, ένα Κ100RS BMW που έκατσε 2 χρόνια κοντά μου μετά το 800GS ίσως και να έκανε περισσότερα χλμ. στο χώμα.

(Βόλτες στην περατζάδα πλάι στα καΐκια, ουζάκι και μεζέδες που μοσχοβολούν θάλασσα, κάστρα και αρχαία λατομεία. Σε απόσταση μόλις μιας ώρας από την Αττική, η Κάρυστος μας παρακινεί σε διακοπές… διαρκείας.

«Πολύ ωραίο νησί η Κάρυστος!» θυμάμαι να λέει ο φίλος μου ο Γιάννης, που είχε πάει εκεί για Σαββατοκύριακο πριν από κάμποσα τέρμινα και δεν κατάλαβε ποτέ ότι βρισκόταν στη νότια Εύβοια. Στην παρέα ακόμη γελάμε με την ατάκα του, αν και μεταξύ μας δεν ήταν και εντελώς λάθος. Γιατί η Εύβοια είναι πράγματι νησί -και μάλιστα το δεύτερο μεγαλύτερο της Ελλάδας- και η Κάρυστος ένα από τα λιμάνια της, το οποίο προσεγγίζεις από Ραφήνα μέσω Μαρμαρίου με το φέρι. Μία ωρίτσα το πολύ έως το Μαρμάρι και από εκεί δυο βήματα η Κάρυστος. Να ένας λόγος να μετοικήσεις μόνιμα εδώ. Έτσι τουλάχιστον λένε εκείνοι που το έκαναν.) http://www.kathimerini.gr/859343/article/ta3idia/sthn-ellada/karystos-kalokairi-olo-to-xrono

Το πρωινό ξύπνημα είχε την Ανατολή στο Αιγαίο, πριν ο ήλιος βγει ζέστανα το drone και πήρα αυτό που ήθελα. Τα παλικάρια με το βουητό του άρχισαν να ξυπνούν και σιγά σιγά τα κεφάλια τους έβγαιναν από τις σκηνές να δουν το μεγάλο κουνούπι.
Καφεδάκι και ετοιμασία για τον δρόμο της επιστροφής, Κάρυστο για ένα δεύτερο καφέ και Νιμποριό για μεζεδάκι με τσίπουρο. Προορισμός τα Στύρα και καραβάκι για Αγία Μαρίνα όπου από εκεί εύκολα για την Αθήνα μέχρι το επόμενο Σαββατοκύριακο.